غریب ترین سنت خوشنویسی | آیدین آغداشلو

Alireza Astaneh
علیـرضا آستانه ، در اوج جـوانی و آغاز بـالندگی ، تـداوم دهـنده ی سر بلـند یکی از غریب تـرین سنت های خوشنویسی تفننی گذشتـه ی ایران است . از همین روست که سخت شـادمانم که او هست و دارد کـار می کند و چـه خوب است که کار می کند ، و چـه خوب کـار می کند .بار اولی که دیدمش ، نمونه ی کارش را نشان داد که باور نکردم می تواند کار جوانی در سن و سال او هم سن و سال پسرم تکین باشد. اما بعد ، نمونه های دیگر را که دیدم مـهر وتحسین بسـیار و بی حـدم را نثارش کـردم که بـا نوشتن همین چند سطر همچنان دارم ادامه اش می دهم.
خط ناخنی از ابـداعات ایرانیان باید باشد ، امـا تا به حال نمونـه ای را که متعلق به سیصد سال گذشته و یا پیش تر از آن باشد ندیده ام. این ((هنر صنعت)) شگفت انگیز نشانه ایست از مهارت و ابداع هنرمندان قدیمی که پیوسته در کار بسط دادن و یافتن زمینه های نو و ابداع های تازه در هنر دقیق و ساختار مند زمانه شان بودند و در عین پیوسته و وابسته بودن به سنت های رایج ، به جستجوهای جدید نیز می پرداختند.
خط ناخنی شیوه ایست که هنرمند تنها با فشار ناخن قلم گونه اش بر پشت کاغذ لطیف نوشته را بر جسته می کند و شکل می دهد و ظاهر می کند. نمونه های دیگری هم در گذشته به صورت گل ها و پرنده ها و عشاق و بناها و منظره ها پدید می آوردند و نکته ی جالب در این است که در لحظه ی اول ، اثر به درستی دیده نمی شود تا نور ، از زاویه ی خاصی به آن تابیده شود و آنگاه است که نوشته یا تصویر ظاهر می شود.
این سنت ، در یکصد سال گذشته یکسره فراموش شد و تنها انگشت شماری از هنرمندان معاصر دوباره به آن توجه کردند و جانی تازه به کالبدش دمیدند.
علیرضا آستانه به عنوان یک خوشنویس چیره دست و قابل از این گروه معدود است و توجه و رجوع او به خط ناخنی تنها به خاطر نمایش مهارت و قدرت فنی فوق العاده اش نیست ، چون در عین حال به ترکیب های تازه و بسیار متفاوت نیز توجه نشان می دهد و در کنار سطرها و قطعه های نستعلیق و حتی بیشتر به ترکیب های قلم شکسته نستعلیق می پردازد و نمونه هایی از ترکیب های استادانه و بسیار پیچیده را خلق می کند. از این نوع ، می توان به ترکیب هایی برگرفته از سیاه مشق ها اشاره کرد که در نوع خود ، مخصوصاً در شکسته نستعلیق نویسی هایش ، شیوا و پر قوت و لطیف از کار در آمده اند.
با پدید آمدن این نسل جوان مشتاق و کوشا و هنرمند ، امید به تداوم هنرهای سنتی فزونی می گیرد و تماشای آنچه که بر روش های گذشته می افزایند و چشم اندازهای تازه ترسیم می کنند ، دلپذیر و نیروبخش می شود.


نگارنده: گالری هما | آیدین آغداشلو
تاريخ خبر: 1390/2/8